Il Pendio

We vliegen heen op Milaan, straks terug vanaf Genua. Na aankomst rond middaguur eerst huurauto (lompe Opel, wel zoals gereserveerd een automaat) opgehaald in spookachtige, slecht bewegwijzerde stalen parkeerflat, gelijk naar Franciacorta het heuvelachtige gebied boven Brescia. Hier komen van oudsher de beste mousserende wijnen van Italië vandaan. Op een van de natuurbeurzen rondom Vinitaly begin april proeven we bij Michele Loda van Azienda Il Pendio. Wowwijnen…: wat een precisie, sereniteit, mineraliteit, diepgang en ultieme drinkbaarheid. Ondersteboven zijn we. Niveau (niet de smaak) van prestige-cuvées uit de Champagne. De prijzen ook, niettemin: daar moeten we snel langs. En dat doen we deze dinsdag 9 juni… Het is even zoeken, zelfs met navigatie, maar we komen er, Il Pendio ligt net boven Monticelli Brusati, de wijngaarden rondom de azienda zijn de hoogste (350-400m) van de DOCG Franciacorta. We hebben afgesproken, nog vanuit de auto gebeld, maar we treffen de deuren gesloten. De hele familie, Michele, eega Michela en beide (jongvolwassen) kinderen, is in de wijngaard aan het werk. Tjoe met deze drukkende hitte. Zo maken we gelijk kennis met de azienda: alles in en met de familie, alles (4ha) met de hand… Michele leidt ons door de perceeltjes, weidt uit over de soorten kalk in de bodem, expositie, de winden, de gigantische thermische verschillen tussen dag en nacht, waarom hier pinot noir, daar (nog hoger) de chardonnay, en verderop de pinot bianco. Vertelt dat hagel de druiven voor komende oogst 2026 voor 90% heeft vernietigd… Ze zijn nu bezig met herstelwerkzaamheden, dit al met oog op oogst 2027….

Naast twee spannende ‘stille’ wijnen, een Pinot Noir en een Chardonnay, maakt Loda vier mousserende, alle zoals alleen echt grote wijnen kunnen zijn: rustig en energiek tegelijk, diepgaand, complex, nablijvend. Alle vier anders, alle vintage, Metodo Classico – Pas Dosé, (brut nature). minimaal vijf jaar ‘sur lattes’ opgevoed, alle met recent (2025) dégorgement. Oplages: 2000 à 3000 flessen/soort… . We beginnen met florale, bijna zoutige 2018 Il Contestatore (chardonnay); als bronwater met zacht koolzuur waarin gesteente is opgelost, zo zuiver. 2020 Brusato Rosa (pinot noir), de meest verleidelijke van het stel, lumineuze, helder roze kleur, fijn rood fruit, omarmend en breed en voornaam, kracht ook, lange indringende finale. Prachtig. 2020 Moni (pinot bianco) is complexer, gelaagder, veel fruit, superbe élégance, creamy in lange afdronk. Bello, bello, genietwijn, tevens de duurste, we snappen het. 2017 Trait d’Union – tot ensèma assemblage trio chardo, pinot noir en bianco. Fraai, gerijpt, verfijnd, maar niet de grip, intensiteit van de andere. Navraag leert dat 2017 hier molto difficile was en er uiteindelijk naar één wijn is gemaakt, deze dus.

Michele legt uit waarom hij de wijnen buiten de DOCG Franciacorta houdt: ze zijn anders…. niet industrieel, persoonlijker, artisanaler, hebben meer karakter, van andere terroir en hoogte. Wat is een ambachtelijke wijn? Een wijn gemaakt ‘met je handen’, met je rug, armen, hart en hoofd… De wijngaard is cruciaal. Als je gezonde, zonder bestrijdingsmiddelen geteelde druiven naar de kelder brengt kun je het je veroorloven om weinig of niets te doen. Dan heb je geen correcties nodig. Geen dosage, minimaal sulfiet, niet aan- of ontzuren. Het is en wordt lastig kiezen tussen de vier fantastische spumanti, we kopen (zo geen verplichtingen) van elk een fles om tijdens de rest van de reis rustig door en na te proeven. www.ilpendio.com