Op beurs zelf met een enorm aanbod aan olijfolie, wijn, pasta en conserven.

Op uitnodiging van Italiaanse Kamer van koophandel, reisje Puglia (Zuidoost Italie) gemaakt en de beurs Euro Med & Food in Foggia bezocht . Net als zo’n 130 andere wijn- en/of delicatessenimporteurs van over de hele wereld. Was al een tijd geleden (2001?) dat we in de o, zo vlakke streek van trulli, olijfbomen, graanvelden en oneindige wijngaarden met druiven als primitivo, negroamaro, uve di troja, bombino bianco, waren. Hoog tijd voor een update!  
 
De organisatie was op zijn vriendelijkst gezegd niet helemaal goed. De transfers van hotel naar beurs en diners, stelden zware eisen aan geduld en incasseringsvermogen. De twee laatste avonden, gelukkig in goedlachs gezelschap van een Litouwse, Estlandse en Letlandse en echte rus (zou zo zoon van Poetin kunnen zijn), bijvoorbeeld waren we gewoon ‘vergeten’. Ons logies, een agriturismo buiten de stad, ingeklemd door spoorweg, autostrada en statale, lag niet op de route… We werden na veel over en weer gebel om 21.30 gehaald (in een Audi A6, dat wel) , waar 20.30 de afspraak was. Aankomst in ristorante, halfweg de de maaltijd. ’s Ochtends naar de beurs: van een zelfde laken. Meestal te laat, waardoor eerste afspraken misliepen, ook een keer te vroeg, maar toen was het ontbijt nog niet geserveerd. Als toetje de laatste ochtend, de transfer naar het vliegveld . Ik (MC) helemaal blij dat bus precies op tijd verschijnt. Stap in, bagage achterin en vraag hoe lang het rijden is naar het vliegveld. Aeroporto? No, signore, ik ga naar de fierra, de beurs. IJlings weer bus uit. Half uur later (pas), staat de goede voor deur.  
 
Dit ter inleiding, op beurs zelf met een enorm aanbod aan olijfolie, wijn, pasta en conserven, kreeg je een eigen tafeltje met eigen tolk, in mijn geval een aardige Milanese, die waar nodig een en ander in het Frans verduidelijkte. De producent komt naar de koper toe. Op zich is er wat voor te zeggen, dit wijn-speeddaten, maar als je drie dagen lang 30 (gedwongen) afspraken hebt is de lol en energie er op een gegeven moment af. Er was geen tijd over om intuïtief over de beurs te dwalen, iets waar ik juist goed in ben en ook van kan genieten.  
 
Laatste dag dan ook anders aangepakt, tolk tot medeplichtige gemaakt in ontsnapping. ’s Ochtends samen lijst afspraken doorgenomen en aangeven welke paar interessant leken -dan moest ze me bellen- en welke (de meeste) niet, die mocht zij vriendelijk afwimpelen. Zij helemaal in haar nopjes met de promotie, ik met de kans de beursvloer op te gaan. Aldus toch nog twee, wellicht zelfs drie interessante (piepjonge) aziende, waarvan een uit Basilicata, ontdekt en een Demeter gecertificeerde olijfolie. We zijn in gespannen afwachting van de beloofde monsters, die hopelijk nog net arriveren voordat Tjitske naar Vinitaly vertrekt. Kan zij daar ook met de producenten kennismaken.