Een van de wijngaarden van het Forschungsanstalt Geisenheim waar onderzoek wordt gedaan naar de invloed van biologische en biologisch-dynamische wijnbouw op de kwaliteit van het fruit en de wijn.

De biowijn heeft een plek veroverd op de wijnkaarten van toprestaurants als De Librije in Zwolle (3 Michelinsterren) en De Leest in Vaassen (2 sterren). Niet omdat groen en duurzaam nu eenmaal de trend is, nee, het gaat om de smaak. Biowijn kan complexer smaken dan ’gewone’ wijn. Daar is uitgebreid onderzoek naar gedaan, door oenoloog Georg Meissner en professor dr. Randolf Kauer van de universiteit van Geisenheim, een bekende wijnbouwopleiding in Duitsland. Tot nu toe zijn de resultaten bijzonder positief.  
 
Tjitske Brouwer is het helemaal eens met de uitkomsten van dit onderzoek. Ze draagt de titel Magister Vini, de hoogste Nederlandse wijntitel. Brouwer doet zelf ook onderzoek, onder meer naar de biologische methodes voor wijnbouw en vinificatie – het maken van de wijn. „Goede biologische wijnen hebben vaak meer aroma’s van bloemen en het fruit smaakt sappiger. Dit komt door de aanwezigheid van meer natuurlijke gistcellen. Ook kunnen ze een verfrissende mineraliteit hebben”, legt ze uit. „Deze mineraliteit ontstaat door een gezondere, levende bodem waarop de wijnstok groeit. Een bodem die niet is verziekt door het gebruik van pesticiden, maar rijk aan bacteriën en wormen.”  
 
Kim Veldman, eigenaresse en gastvrouw van sterrenrestaurant De Leest, omschrijft die mineraliteit als ’stenig met een bittertje, de zuren mooi in balans en een prettige sensatie van puur fruit’. „Dus niet overduidelijk perzikjes of aardbeitjes.” Biowijnen zijn echt anders, legt Veldman uit. „Ze hebben al gauw een rijpe ondertoon omdat er slechts minimaal sulfiet in zit. Ze rijpen sneller en zijn minder lang houdbaar.”  
 
Deze smaak-conclusie staat haaks op het gedachte dat biowijnen een beetje tweederangs van kwaliteit zijn. Dit gold wel voor de wijnen die in de jaren tachtig werden verkocht in natuurvoedingswinkels. De druiven werden wel biologisch geteeld, zonder kunstmest en chemische bestrijdingsmiddelen, maar de wijnmaker beheerste niet altijd de juiste techniek. Dit resulteerde in ’platte’ wijnen met weinig expressie.  
 
Lees verder  
 
Bron: Sonja van de Rhoer, Trouw 27 maart 2010